یادمان دکتر غلامحسین صدیقی، پدر آموزش علوم اجتماعی ایران از سوی انجمن جامعه شناسی ایران برگزار شد. در این برنامه که با مشارکت، انجمن علمی جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی، خانه اندیشمندان علوم انسانی، انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، انجمن جمعیت شناسی ایران، انجمن انسان شناسی ایران و موسسه قلمرو دانش، برگزار شد، استادان حاضر، پژوهشگران و دانشجویان علوم اجتماعی، با انتشار بیانیه پیشنهاد دادند، روز 12آذر، مصادف با روز تولد استاد مرحوم غلامحسین صدیقی به عنوان روز علوم اجتماعی در کشور ثبت شود. در همین رابطه، محمد امین قانعی راد، رییس هیات مدیره انجمن جامعه شناسی، با اشاره به اهداف نامگذاری این روزمی گوید: بحثی که مطرح شد این بود که ما هم اکنون دچار چندپارگی رشته های علوم اجتماعی هستیم، برای مثال ما در رشته جامعه شناسی به قدری شاهد تخصصی شدن دروس هستیم که کسی که در حوزه جامعه شناسی شهری کار می کند با دیگران در حوزه های دیگر ارتباط علمی ای ندارد.

از سوی دیگر این مساله ظرفیت های معرفتی برای شناخت وضعیت اجتماعی و ارایه راهبرد برای حل آنها را کاهش داده است. او می افزاید: پیشنهادی که درباره این روز مطرح شد این است که ما بتوانیم با برگزاری یک روز مشخص به عنوان روز علوم اجتماعی، تخصص های مختلف در علوم اجتماعی را گرد هم بیاوریم و تعامل و اجتماع علمی را برقرار کنیم. عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور با اشاره به مزیت های تعیین روز علوم اجتماعی برای استادان، پژوهشگران و دانشجویان علوم اجتماعی می گوید: این مساله هم می تواند به رشد تخصص ها کمک کند و می تواند تحرک و پویایی علمی بیشتری ایجاد کند و باعث ایجاد زمینه برای نقد تخصص ها می شود. او می افزاید: این پیشنهاد را می توان در سطح رسمی مطرح کرد، اما از یک طرف خود انجمن های علمی می توانند درباره این روز حساس باشند و گرد هم بیایند، اما نکته مهم این است که این پیشنهاد یک پیشنهاد اولیه است و قطعا می تواند قدم های بعدی را طی کند. محمدامین قانعی راد، رییس هیات مدیره انجمن جامعه شناسی با اشاره به اینکه ضعف اجتماع علمی در علوم اجتماعی در ایران دیده می شود، می گوید: الان یکی از بحث های ما این است که در حوزه جامعه شناسی استاندارد های عملمان مشخص نیست، کد های اخلاقی و پارادایم نظری که بتواند درباره جامعه ایران صحبت کند مشخص نیست، ایراد ها و آسیب هایی که در این باره صورت گرفته به ما نشان می دهد که این مساله به ضعف اجتماع علوم اجتماعی در کشور برمی گردد. 

بر این اساس هدف اصلی ما تقویت اجتماع علمی جامعه شناسی در کشور است. او درباره دلایل ضعف اجتماع علمی در علوم اجتماعی ایران می گوید: یکی از دلایلی که باعث این اتفاق شده، شکافی است که میان نسل بنیانگذار این علم در ایران با نسل دوم و نسل های جوان تر ایجاد شده، که در رشته های دیگر مثل علوم پزشکی، فنی، مهندسی و علوم پایه این شکاف نسلی دیده نمی شود.

عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور در ادامه تاکید می کند: ما در علوم اجتماعی شاهد منقطع شدن زنجیره استاد و شاگرد بودیم و این زنجیره می توانست به تشکیل اجتماع علمی در علوم اجتماعی کمک کند و از طرف دیگر ما انجمن های علمی در این رشته نداشتیم که خوشبختانه انجمن جامعه شناسی تشکیل شد و طی این 20 سال کمک شایانی به اجتماع علمی در کشور کرد و در مجموع کارهای زیاد دیگری نیز باید انجام داد و باید نسل های مختلف علوم اجتماعی را به هم مرتبط کرد. هم اکنون ما پنج نسل مختلف در علوم اجتماعی داشتیم و حالا باید کاری کنیم که این پنج نسل در کنار هم بتوانند زنجیره استاد و شاگردی را برای تقویت اجتماع علمی در جامعه شناسی فراهم کنند.

پیشنهاد انجمن جامعه شناسی برای ثبت روز 12 آذر همزمان با روز تولد استاد مرحوم غلامحسین صدیقی قرار است طی جلسه ای با حضور انجمن های علمی مختلف در حوزه علوم اجتماعی در آینده ای نزدیک تصویب شود. دکتر غلامحسین صدیقی نوری استاد دانشگاه تهران و وزیر پست، تلگراف و تلفن (در دولت اول) و وزیر کشور (در دولت دوم) محمد مصدق بود. دکتر صدیقی از آورندگان دانش جامعه شناسی به ایران و از موسسان موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی (وابسته به دانشگاه تهران) بود. وی همچنین سال ها عضو هیات امنای بنیاد فرهنگ ایران بود. مهم ترین خدمت علمی و فرهنگی دکتر صدیقی تاسیس موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی در دانشگاه تهران در ۱۳۲۷ بود که در ۱۳۵۱ به دانشکده علوم اجتماعی تبدیل شد. دکتر صدیقی پس از آزادی از زندان به پیشنهاد و حمایت منوچهر اقبال رییس دانشگاه تهران و حمایت و اصرار احسان نراقی مسوولیت تاسیس موسسه مطالعات اجتماعی را پذیرفت. او از بنیانگذاران کنگره هزاره ابوعلی سینا بود و هنگامی که کنگره در اردیبهشت ۱۳۳۳ در همدان تشکیل شد در زندان لشکر ۲ زرهی تهران به سر می برد. غلامحسین صدیقی در سال ۱۳۵۲ بازنشسته شد. ولی با عنوان استاد ممتاز تا ۱۳۵۸ همچنان به تدریس در دانشکده علوم اجتماعی ادامه می داد. وی را پدر علم جامعه شناسی در ایران دانسته اند.

 

منبع روزنامه شرق



برچسب‌ها: روز علوم اجتماعی , غلامحسین صدیقی , 12 آذر

تاريخ : | 9:34 AM | نویسنده : داود مرادی |

در سال 1969، فلیپ زیمباردو(Phlilip Zimbardo)، استاد دانشگاه استنفورد، تجربه­ای در حوزه روان­شناسی اجتماعی، به آزمایش گذاشت. او یک خودرو بدون پلاک با کاپوت باز را در یک خیابان پرت در برونکس نیویورک (Bronx, New York) رها کرد و خودروی دیگر را درست با همان وضعـــــیت در پالوآلتو یکی از محلات ثروتمند کالیفرنیا (Palo Alto, California) قرارداد. ماشینی که در برونکس بود، ظرف زمان کمتر از ده دقیقه مورد حمله قرار گرفت، وضعیت رها شده و پرت آن خیابان موجب غارت سریع ماشین شد. اما ماشینی که در پالو آلتو رها شده بود، بیش از یک هفته دست نخورده باقی ماند.

 در قدم بعدی زیمباردو آزمایش خود را جلوتر برد، به طـــــوری­که یکـــــــــــی از شیشه­های خودرو را در پالوآلتو شکست. تقریبا در زمان کوتاهی و طی چند ساعت، عابرین شروع به برداشتن اشیا و چیزهای داخل خودرو کردند به طوریکه این­بار کاملا تمام قطعات و وسایل ماشین برداشته شد. آنچه جالب بود، در هردو مورد درصد بالایی از غارتگران افراد خطرناکی نبودند.

این آزمایش ،دو استاد جرم شناس دانشگاه هاروارد، جورج کلینگ (George Kelling) و جیمــــــــــــــــز ویلســـن (James Wilson) را به طــــــرح و توسعه نظریه پنجره­های شکسته  (Broken Windows) در سال 1982 رهنمون شد. این نظریه به صورت مقاله­ای در نشریه آتلانتیک مانتلی توسط این دو منتشر گردید. آن­ها اعتقاد داشتند که غافل ماندن از جرایم خرد، زمینه را برای وقوع جرایم بزرگ­تر فراهم می­کند؛ یک پنجره شکسته و مرمت نشده، دال بر این است که کسی به آن اهمیت نمی­دهد و بنابراین شکستن پنجره­های بیشتر نیز هزینه­ای را به کسی تحمیل نخواهد کرد:  "اگر یک پنجره شکسته بدون تعمیر رها شود، مردم به این نتیجه می­رسند که برای هیچ کسی اهمیتی ندارد و کسی مراقب آن­جا نیست. سپس اگر پنجره­های بیشتری شکسته شوند آن­گاه فقدان کنترل و ناامنی از ساختمان به خیابان­ سرایت می­کند و به هر عابری این پیغام فرستاده می­شود که آن­جا بی­صاحب است."

 به طور خلاصه نظریه پنجره­های شکسته عنوان می­کند، بی­توجهی به اخلال در نظم عمومی و اعمال تخریبی چون نوشتن و کشیدن اشکال روی دیوارها، ریختن زباله، تخریب اموال عمومی، نوشیدن مشروبات الکلی در انظار عمومی، گدایی و ولگردی حاکی از عدم توجه به بزهکاری است و موجب می­گردد زمینه برای جرایم مهم­تر فراهم شود.

در واقع می توان گفت ایده­ای ساده اما قدرتمند پشت این ماجرا هست، عادات بد به سرعت منتشر می­شوند، اما رفتارها و عادات خوب، با قدرت و البته به طور پیوسته، می­توانند جایگزین عادات بد شوند. چه اندازه چیزها به دلیل سهل­انگاری و بی­توجهی ما به نشانه­های ابتدایی آن­ها تنزل پیدا می­کنند؟ چقدر پنجره­های شکسته را ما هرروز می­بینیم و بدون توجه یا کمترین تمایل به ترمیم آن­ها از کنارشان می­گذریم؟ 

 



برچسب‌ها: نظریه پنجره های شکسته , عادات بد , بی توجهی به جزییات

تاريخ : | 9:46 AM | نویسنده : داود مرادی |

مطلبي به دستم رسيد كه تصور مي كنم مطالعه آن خالي از لطف نباشد.من طی سال‌ها به گردآوری پرسش‌هایی مشغول بوده‌ام که به بهبود قضاوت افراد کمک کند، به خصوص در زمینه شخصیت و رفتار. در ذيل به ده سوال ونكته اشاره می‌شود که به شما کمک می‌کند تا برخي شاخص هاي مهم جهت ارتباط با افراد را در نظر داشته باشيد :
1- نسبت حرف زدن به گوش دادن چقدر است؟ شما مي بايست با افرادی ارتباط داشته باشيد که دارای اعتماد به نفس هستند و از بیان نظراتشان واهمه‌ای نداشته باشند، اما اگر نسبت حرف زدن به گوش دادن بیش از 60 درصد باشد باید از خودتان بپرسید چرا؟؟. آیا به این خاطر است که این شخص خود- محور بوده و علاقه به یادگیری از دیگران ندارد یا تنها به این علت است که تحت فشار بوده و این امر ناشی از اضطراب او است.
2- آیا این شخص انرژی می‌دهد یا انرژی می‌گیرد؟ افراد خاصی وجود دارند که هر کجا باشند از خود انرژی منفی منتشر می‌کنند. حتما تاکنون به این گونه افراد بر خورده اید. برعکس، افرادی هم هستند که همواره با انرژی مثبت و خوش بینی به زندگی نگاه می‌کنند. یک ضرب‌المثل چینی می‌گوید بهترین راه گرفتن انرژی، دادن آن است. افرادی که انرژی می‌دهند، افراد غمخوار، دلسوز و بخشنده هستند و از نوع انسان‌هایی هستند که دوست دارید با آنها وقت بگذرانید.

3- آیا این شخص حس اعتماد را بر می‌انگیزد یا تملق؟ در مواردی که اشتباهی رخ داده است، هیچ دلیلی برای چاپلوسی وجود ندارد. افراد قابل اعتماد هیچگاه احساس نمی‌کنند که نیاز به چنین ابزارهایی برای جلب اعتماد دارند. برقراري ارتباط با افرادی که واقعا خودشان هستند به مراتب جذاب‌تر است.
4- شریک زندگی این شخص چگونه انسانی است؟ یکی از شرکای کاری من یک بار توصیه بسیار مهمی به من در رابطه با استخدام‌های مهم کرد- درباره همسر، شریک زندگی یا نزدیک‌ترین دوست او اطلاعات کسب کن. معمولا همسران تاثیرعمیقی بر یکدیگر دارند.
5- این شخص با افرادی که نمی‌شناسد چگونه برخورد می‌کند؟ خوب است درباره رفتار این شخص با افرادی که زیاد نمی‌شناسد اطلاع کسب کنید. من نام این آزمایش را «تست راننده تاکسی یا پیشخدمت» گذاشته ام. آیا رفتار این شخص مثلا با پیشخدمت یک رستوران با ادب ونزاکت و مهربانانه است یا مثلا با راننده تاکسی چگونه رفتار می‌کند؟ آیا آنها را نادیده می‌گیرد و با آنها با گستاخی رفتار می‌کند؟(اين نكته در شعار اخلاقي وديني ما به شدت توصيه شده است)
6- آیا عوامل چالش انگیز در گذشته این فرد وجود دارد؟ گذشته افراد مهم است.  در کتاب «قلب، هوش، جسارت و خوش شانسی» (مجله بازرگانی هاروارد سال 2012) خواندم تقریبا دو سوم از افرادی که جزو افراد جسور شناخته می‌شدند (یعنی آنهایی که خود کار جدیدی را آغاز می‌کنند و توانایی ادامه مهم‌ترین فعالیت‌های کارآفرینی را دارند) در گذشته خود با مشکلات مالی یا چالش‌های سخت دست و پنجه نرم کرده اند. شکست‌ها و سختی‌هایی که افراد در گذشته متحمل شده‌اند شخصیت آنها را شکل می‌دهد و نقشه راه موفقیت را برای آنها فراهم می‌کند.
7- زمینه مطالعه این شخص چیست(چگونه است)؟ مطالعه به انسان عمق می‌دهد، به او کمک می‌کند گذشته دیگران را درک کند، ایده می‌سازد، اندیشه ایجاد می‌کند و امکان نگرش دقیق‌تر به وضعیت موجود را فراهم می‌کند و الهام بخش حل مشکلات فعلی است. هر چند آنچه بیان می‌کنم ممکن است کلی‌گویی باشد، اما جذاب‌ترین افرادی که تاکنون دیده‌ام علاقه وافری به مطالعه داشته‌اند- علاقه به مطالعه نشانه کنجکاوی هوشمندانه افراد است.
8- آیا مایل هستید یک سفر طولانی را با این فرد بگذرانید؟ این یکی از مولفه‌های «تست فرودگاه» است. سال‌ها پیش در اولین تجربه کاری‌ام از من سوال شد اگر در موقعیتی قرار گیرم که در یک فرودگاه با یکی از کاندیداها ناچار به سفر شوم، واقعا چه احساسی خواهم داشت. به همین ترتیب، با خود فکر کنید که آیا این شخص کسی است که بتوانید تصور سفر با او را داشته باشید؟
9- آیا معتقدید که این شخص دارای خود آگاهی است؟ من و همکارانم معتقدیم اولین پیش نیاز برای تبدیل شدن به یک رهبر بزرگ ، داشتن خودآگاهی است. آیا این شخص درباره خودش و نقاط ضعف و قوتش دارای صداقت فکری است؟ آیا این شخص دارای میل به یادگیری و انجام کارهای درست بر مبنای آگاهی از خود است؟ این پرسشی است که پاسخ به آن از سایر پرسش‌ها مشکل‌تر است. اما لازم است به فروتنی افراد توجه داشته باشید و اینکه آیا میان آنچه او فکر می‌کند، می‌گوید و انجام می‌دهد تناسب وجود دارد؟

و نكته آخر اين است كه به هيچ عنوان پيشداوري وقضاوت عجولانه در مورد افراد نداشته باشيد . بايد توجه داشت كه انسانها در شرايط متفاوت تصميم هاي متفاوت مي گيرند . و چون ما در همه شرايط با افراد نبوديم نمي توانم نظر قطعي در مورد افراد صادر كنيم . به ياد داشته باشيد كه خداوند نيز بعد از مرگ انسانها در مورد آنان نظر مي دهد . پس هيچگاه زود قضاوت نكنيم
این ده نكته را درباره افراد در خاطر داشته باشيد و البته شاید نكات وشرايط دیگری نیز در ذهن شما نقش بندد. در هر حال، با این روش در مسیر شناخت بهتر افراد قرار خواهید گرفت
.



برچسب‌ها: شناخت افراد , دوستابي , قضاوت

تاريخ : | 1:3 PM | نویسنده : داود مرادی |